Arşiv

18/12/2007: Önümde deniz var arkamda kayalıklar
7/12/2007: GİDELİM BU ÜLKEDEN ANNE..!
4/10/2007: Düşünmek güzel
20/8/2007: Sıkıldım ben artık bu oyunlardan, bu sevgi nedir bilmez insanlar
17/8/2007: Ağlama Bebeğim

2007
Aralık 2007
Ekim 2007
Ağustos 2007
Taşlaşmış İnsanların Taşlaşmış Şehrinde Kaldı Umutlarım... Taş yığınları arasında arıyorum gülün ve özgürlüğün adresini. Yüreğinde bulmalı özgürlüğü, mahrem olmalı... Yüreklerde bulunan özgürlük kurtarmalı bedenleri esaretten. İzinsiz, koşulsuz... Yaratanla bütünleşmeli ve diğer varlıkların esiri haline gelmemeli... Taşlaşmış şehirde bıraktığım umutlarımı, kaybolan yıllarımı, geleceğe adayarak yüreğimde özgürlüğe kavuşağım ümidini hala bırakmadım hiç bir yere. Sükûtu tercih etmiş olmak kimbilir belk