BEYAZMOR

Önümde deniz var arkamda kayalıklar

Tue, 18 Dec 2007 22:24:00 +0200

önümde deniz var arkamda kayalıklar
bir kulağımda martının, öbür kulağımda
dalganın sesi sanki beni çağırıyor
yaşamadığım, yaşayamadığım çocukluğuma
gitmek, gitmek istiyorum sırtıma çantamı atıp
herşeyden uzaklara
yaşamadığım, yaşayamadığım çocukluğuma

ayrılıkların dalga olup vurduğu kayalıklar
bir o kadar soğuk bir o kadar acımasız ki,
ne hüzünlerin şiirleri yaka bilir içimdeki külleri
kim tutabilir ki anıları mı bir de beni
o zaman sırtıma çantamı atıp uzaklara gitmeli
ne doğuya ne batıya sadece
yaşamadığım, yaşayamadığım çocukluğuma

ALINTI

.. ( devamı )

GİDELİM BU ÜLKEDEN ANNE..!

Fri, 07 Dec 2007 08:11:00 +0200

GİDELİM BU ÜLKEDEN ANNE..!

Okuluma polisler karargâh kurmuş
Bugün de okuluma giremedim anne
Başörtüme göz dikmiş yabancı eller
Söyle bana, kim bunlar, kim bunlar anne?

Her sabah gözyaşı, hep aynı dram
Bu haksızlık ne zaman bitecek anne?
Biz kime ne yaptık, kime zararımız var?
Söyle bana, kim bunlar kim bunlar anne?

Devlet için tehditmiş başımdaki örtüm
Bu esnada kahroldum yıkıldım anne.
Bunlar nasıl; söyle, nasıl insan,
Söyle bana, kim bunlar, kim bunlar anne?

Hani güzel Türkiyem şehidler diyarıydı,
Hani sıksan toprağı şüheda fışkıracaktı,
Hani bizler, bu millet şehid torunlarıydı,
Söyle böyle mi olacaktık, böyle mi anne?

Hani bayrağımız rengini şühedadan almıştı,
Hani İstiklal Marşı'nı yazan bizim ruhumuzdu,
Hani askerlik bizim için Peygamber ocağıydı,
Bunlar bize yapılır mıydı, reva mıydı anne?

Hani Nene Hâtun'un ruhunda yetişecektim,
Örtümü açmayacaktım, açtırmayacaktım,
Bu yolda sahipsiz hiç kalmayacaktım,
Biz bu günleri de mi görecektik anne?

Hani biz bir bütündük, Müslümanlar kardeşti,
Hani.. ( devamı )

Düşünmek güzel

Thu, 04 Oct 2007 11:22:00 +0300

Düşünmek güzel tıpkı sen gibi
Zaman yok gidiyorum
Belki istemeden
Belki zalimce
Ama yok tıpkı ben gibi

Hayat çok soğuk
Hain geceler üst üste
Düşmanım hemen arkamda
Kaçmam buradayım
Sevdiğim uzak
Acılarım fazla
Uyuyamam
Yakar beni geceler
Dertler beynimi, irademi yıkar
Ölüm hep yakın
Kaçmam çünkü buradayım
Sen olmadan gitmek
Sonu olamadan yürümek
Sensiz bi daha bi daha
Alışkanlık sanki
Haykırmam artık sesim çıkmaz
Başım döner her gece
Sızarım köşe başında
Bakarım etrafıma, bir kuru soğuk başlar
Dönemem geri , bırakamam seni
Yakalandım gözlerine
Ta içine bakarken
Bilmez hainler beni
Neler çektiğimi
Konuşma benle dön arkanı
Seni ruhsuz
Otur düşün geçenleri
Haklı sen misin yoksa ben mi

.. ( devamı )

Sıkıldım ben artık bu oyunlardan, bu sevgi nedir bilmez insanlardan !!!

Mon, 20 Aug 2007 11:31:00 +0300

Çok şey istemiyorum hayattan; biraz huzur ve biraz da sadakat…

Ama anladım ki bu bile haram bana. Ne huzurum var ne de aşığım
dediklerimin sadakati…

Rahat uykulara dalmayı, huzur içinde uyumayı öyle çok istiyorum ki.
Ama eksiliyorum artık, tükeniyorum yavaş yavaş… Beden aynı beden
belki ama ya o ruhum, Hele o dokunuşlar…
Dokunuşlar aynı değil ki, aynı hislerle dokunamıyorum… Kendi dünyamı
kendim bozuyor ve ardından yine kendi ellerimle kurmaya çalışıyorum.
Yıkıp kurmak... Elimden gelen sadece bu......

Kendi hayatımı yıkıp yıkıp kuruyorum. Canım çok yanıyor.. Canımın
acısını unutuyorum zamanla... Hayır, hayır, unuttuğumu sanıyorum...
Kendimi kandırırsam, çevresindekilerin de bu yalana ortak olacağını
düşünüyor, kendimce oynuyorum. Hem kendi, hem de başkalarının
yaşamlarıyla...

Yoruldum artık. Yıkılıp tekrar ayağa kalkmaktan yoruldum. Kendi
hayalimin sonunu bulamıyorum. Belki de bir sonu yok. Yaşamı boyunca
da o sonu sanırım yakalayamayacağım... İçimdeki çocuk her geçen gün
biraz daha ölüyor..

Omuzlarıma çökmüş bir ağırlık var. Hani tam kendinizi iyi
hissettiğiniz anda gelip çöreklenen, gitmeyen, bitmeyen ve yitmeyen...

“Ve hiç gitmeyen, bitmeyen, yitmeyen sadık dostum hüzün...”

Sevdiklerim tek tek gittiler... Bir ihanet, bir bir isyan, bir
umutsuzluk. Hepsinin bir sebebi vardı ayrılıklarımın. Sebebi de olsa
vedalar hep hüzünlü... Bu bir oyun belki de ve o tiyatro sahnesinin
senaristi yönetmeni hep başkaları.. Ben ise sadece bir oyuncu olarak
kalıyorum.. Hayatıma birileri giriyor senaryolarını veriyorlar elime
ve ben yalnızca oynuyorum... Engel olamıyorum bir çoğuna, gelip kendi
oyunlarını oynatılyorlar bana... Bazen bir şeyler öğrenirim desem de
hep bildik senaryolar, hep bildik adımlar...

Vazgeçiyorum….. ( devamı )

Ağlama Bebeğim

Fri, 17 Aug 2007 23:23:00 +0300

Ağlama bebek ağlama sende
Umut sende yarın sende
Yağmur gibi gözlerinden akan yaş niye
Bu suskunluk bu durgunluk, sıkıntın niye

Cok uzakta öyle bir yer var
O yerlerde mutluluk var
Bölüşülmeye hazır bir hayat var
Dalıp dalıp derinlere düşünmen niye
Bu küskünlük bu dargınlık, sıkıntın niye
Cok uzakta öyle bir yer var
O yerlerde mutluluk var
Paylaşılmaya hazır bir hayat var

Ahmet Kaya
.. ( devamı )

SENİ İÇİMDEN TERK EDIYORUM

Fri, 17 Aug 2007 12:29:00 +0300

Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum

...........

http://www.beyazmor.net/forum/index.php?topic=457
.. ( devamı )

Ah ne yazık!

Fri, 17 Aug 2007 10:45:00 +0300

Sevgi kavşaklarında yanlış ata oynadınız. Yanıbaşınızdan akıp giden ırmaklara dokunamadınız. -Kirli olduğuna inandırıldınız- Ferhat’ın kazmasıyla kazıldığında bağrı delinecek bir dağ vardı karşınızda, cesaret edemediniz. Korktunuz dağın altında kalmaktan, ya da dağın fare doğurmasından. Gideceğiniz yolu gözünüzde büyüttünüz, büyüttünüz, sonunda gözünüz görmez oldu. Ve şimdi hem ellerinizle, hem beyninizle, hem yüreğinizle bomboş kaldınız bilgi çağında.

Lüküs hayat tüm erdemlerinizi yok etti, bir fare gibi beyinlerinizi, ruhlarınızı kemirdi. Kişisel konforunuza son derece düşkün, enaniyetinizi tüm kutsalların üzerinde tutan bir hayata tâlip oldunuz. Egoya saygıyı biraz fazla abarttınız. Dünya kendi etrafında döndü, siz de kendi etrafınızda. Masal anlatırken bile “bir varmış” derdiniz “bir yokmuş” diyemediniz. -İçinize dokundu- Ak saçları hayatta kendi emeğinizle kazanamadınız. “Görmedim, duymadım, bilmiyorum.” diyen üç maymunu en iyi siz oynadınız. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın.” sözüne en çok siz sadık kaldınız. Tatil günlerinde bile işadamı gibi yaşadınız da, planlarınız arasına Allah’ı sığdıramadınız. Ölümle hayat arasında yüzen parçalarınızı yalandan ve korkaklıktan kurtaramadınız. Bu dünyayı, kendi eviniz gibi hissetme olayını biraz abarttınız galiba. Ne kadar dünyaya sarıldınız, ne kadar da hayatı anlamsızlaştırdınız.

Ve işte şimdi hiç kullanılmamış akıllarla, hiç aramadığınız, merak dahi etmediğiniz hakikatin son kapısını çaldınız...

DEVAMI http://www.beyazmor.net/forum/index.php?topic=456
.. ( devamı )

ÖZGÜRLÜK

Fri, 17 Aug 2007 08:57:00 +0300

Kuşlar özgürlüğü kanatlarıyla yazarlar
Göklerin serin mavisine
Özgürlük biraz benzer
Güllerin çocuk yüzlü durgun güzelliğine
Özgürlük biraz benzer
Denizlerin ufuklarda başlayan bitmezliğine

Beyazlara çizilen yorgunluk
Silinir martıların korku veren sesinde
Ne varsa göklerde var
Ovalardan ufuklara kadar
Ne varsa gözlerinde

Alıntı...

.. ( devamı )

ESARET

Fri, 17 Aug 2007 08:32:00 +0300

Söyleyemem gayri dillerim sırra esir,
Esaret ki hurriyetle gizli
Yolların çıktığı menzil birden belirdi
Erene kadar bunca zaman mi gececekti.
Hem bügün, hem geçmis, hem gelecek
Birmis meger, lakin yokmus bunu bilecek
Kıvrım kıvrım yüregim, açtıkca bir kat daha
Gerçege varacakken yoluma kilit vuranlar
Firtina dindi artık, yok ki açacak mecalim
Bırakın küller savrulsun bir seher vakti,
Toprak olsun, yeni açacak yüreklere
Açmadan solan bir sevda gülünün rengini versin.

.. ( devamı )