BEYAZMOR

Taşlaşmış İnsanların Taşlaşmış Şehrinde Kaldı Umutlarım... Taş yığınları arasında arıyorum gülün ve özgürlüğün adresini. Yüreğinde bulmalı özgürlüğü, mahrem olmalı... Yüreklerde bulunan özgürlük kurtarmalı bedenleri esaretten. İzinsiz, koşulsuz... Yaratanla bütünleşmeli ve diğer varlıkların esiri haline gelmemeli... Taşlaşmış şehirde bıraktığım umutlarımı, kaybolan yıllarımı, geleceğe adayarak yüreğimde özgürlüğe kavuşağım ümidini hala bırakmadım hiç bir yere. Sükûtu tercih etmiş olmak kimbilir belk